Sunday, July 21, 2013

Busy na ako

di na ako nakakapag-blog lately! :(( wala akong ma-blog and wala na ring time! since magstart ako mag-work, parang feeling ko lagi akong naghahabol sa tulog. wahahaha pero masasanay rin ako. :) marami mang ginagawa sa trabaho, masaya naman! :) so hopefully one of these days may ma-i-blog na ko! hahahaha namimiss ko na...

Friday, July 5, 2013

Lines, lines, lines

At First Sight - Nicholas Sparks

...if a woman truly loves you, you can't always expect her to tell the truth. You see, women are more attuned to feelings than men are, and if they're not being truthful, more often than not it's because they think the truth might hurt your feelings. But it doesn't mean they don't love you.

Three Weeks With My Brother - Nicholas Sparks

Never forget that anticipation is an important part of life. Work’s important, family’s important, but without excitement, you have nothing. You’re cheating yourself if you refuse to enjoy what’s coming.

You’re always close enough to touch, but never quite close enough to hold, and it’s enough to break your heart.

Both people have to be committed. I think if two people are committed to the marriage, if they really want to make it work, then they’ll find a way to do it. No matter what happens in life. If you marry someone who isn't committed-or if you’re not committed-and something goes wrong, the marriage won’t make it. Marriage is hard.

“Have you ever noticed that the less interesting something is, the longer people want to
talk about it?”

...what you want and what you get are usually two entirely different things.

there’s nothing you can say to make a person stop hurting. Half the time, I just feel like telling them the truth.

“The more you own, the more it owns you, and I’m tired of it. I’m tired of having to take care of everything. I’m tired of things breaking and having to fix them. It adds stress, and frankly, I’m giving myself a break.”

Message In A Bottle - Nicholas Sparks

Nowadays, people are so busy that romance seems to be slowly dying out.

Nothing that’s worthwhile is ever easy.

I care so much that it scares me.

True love is rare, and it’s the only thing that gives life real meaning.

sometimes love isn't enough.

We spend so much time making up for things we failed to say..

13 reasons Why - Jay Asher

If you hear a song that makes you cry and you don't want to cry anymore, you don't listen to that song anymore.

The Timekeeper - Mitch Albom

It is never too late or too soon. It is when it is supposed to be.

Knowing something and understanding it were not the same thing.

There is a reason God limits our days. Why? To make each one precious.

Sunday, June 30, 2013

Written: Oct 9, 2008 (Archive from Multiply)


Kahapon lang--October 8.


Filipino time. We were told to listen to the music (the teacher actually played a lot), but the music's theme was sad, gloomy, and whatever. As we listen, we are supposed to write a Malayang taludturan, meaning a free-flowing write-up/poem, about what we feel right that moment. We weren't actually to focus on the message of the song, rather on what do we feel.

As the first song ended, I thought it was the first and last song to be played. Then came the next song, and the next, and so forth...

Ang bilis kong nakasulat, hindi sa pagmamayabang ah. Kasi, yung pangalawang kanta pa lang, nakapagsimula na ko. It was supposed to be a poem. But I can't make one. So I just write. Anything that pop out on my mind.

Habang nagsusulat ako, na-realize ko tungkol pala sa kanya yun.

Pagkatapos, pinabasa sa'min. Namili siya(yung teacher). Nung tinawag niya ko, tumayo ako. Grabe nung una ayoko talaga kasi parang ang babaw eh. Hindi kasi ganun ka-attractive yung mga words na ginamit ko lalo na Tagalog pa. Tsaka, it wasn't really a poem. Parang Diary entry nga eh. Well, anyway, sabi niya okay lang daw. Kaya sinimulan ko na ang pagbabasa sa harap ng aking mga kamag-aral.

Unang sentence pa lang, nag-tubig na mga mata ko. Nadama ko kaagad yung hapdi na nararamdaman ko habang sinusulat ko yun. Akala ko mapipigilan ko yung pag-tu-tubig ng mga mata ko, nakakahiya naman kasi. Baka sabihin nila ang OA ko.

Sinubukan ko... na patuyuin nang di ko pinapahalata. Pero habang patuloy ako sa pagbabasa, lumabo yung paningin ko. Bakit kamo? Kasi umaapaw na yung luha sa mga mata ko. Tapos biglang pumatak.

Isa.. Dalawa.. Pinunasan ko. Tinignan ko yung guro, natawa ko sa hiya. Sabi niya ituloy ko lang, ayos lang daw.

Sinubukan kong ituloy pero hindi ko na kayang magsalita lalo na kapag umiiyak na ko. Nasa harapan ko pa naman ang buong St. Monica. Nakakahiya. Binigay ko na lang sa guro yung notbuk ko, at siya ang nagpatuloy.

...sa'yo ko natagpuan yung pag-ibig na hindi kumukupas... Pagpapatuloy ng guro.

Aaww.

...pero mukha yatang kumupas na ngayon.

Aaaww.

...Eh anu naman kung kumupas na nga? Wala akong pakialam. Maghihintay ako...

Aaw.

...maghihintay ako.. PERO HANGGANG SA KAYA KO LANG...

Aaaww!

...kaso pagod na yata ako.. PAGOD NA PAGOD...

Aaaawww. . .

Nahihiya ako. Narinig ng buong klase yun. Nalaman nila kung anong nararamdaman ko. Nanatili akong nakaupo at nakinig sa pagbabasa ng sinulat ko. Hanggang sa matapos...

...Paalam na muna sa ngayon...

Aw.

Di ko akalain mag-re-react yung buong klase nang ganun. At di ko inakala na may iilan din palang muntik maiyak.

**************************

Bakit ganun na lang yung pagbuhos ng luha ko kahit nasa harap ako ng maraming tao? Bakit hindi ko napigilan yung sarili ko?

Kasi, dun ko lang nailabas yun. Ni hindi ko pa nga nakakausap tungkol dun yung taong tinutukoy ko. Ang saklap. Ang sakit. Pero nakakatuwa kahit papaano na parang nawala yung pagod ko. Parang nabunutan ako ng tinik sa lalamunan. Gumaan pakiramdam ko--kahit papaano.

Naisip ko, masyado pala kong napuno sa mga nakaraang pangyayari. Masyado pala kong nagkimkim. Nagtiis ako na itago lang yun. Kasi akala ko kaya kong solusyunan. Kasi akala ko mababaw lang na kaya kong baliwalain. Pero sa maraming beses ng pagbabaliwala ko, hindi na pala ganun ka-babaw. Di ko akalain ganun na pala ka-bigat yung dinadala ko.

Sana mabasa 'to. Sana maramdaman mong pagod na ko. Sinabi ko naman sa'yo na para sa'yo yun ah, bakit parang wala lang? Leche ka.

Tuesday, June 18, 2013

Daddy, Dad, Papa, Di, Tay, Itay, Ama, Pudrakels

what better way to celebrate--just about anything--by eating?!?!? hahahaha katakawan! 

Happy Father's Day sa lahat ng ama, at ama-amahan! nawa'y patuloy kayong maging ama sa lahat ng mga anak at wag po sana kayong mapagod sa pagiging tatay! mabuhay! ansabe ng mabuhay?! hahaha

shemsss ang sarap ng pancit canton ang saucyyyyy


crispy pata---di ako masyadong fan ng pork. ok. hahaha

chicken!!!!!!!!! :)

chosera may Welchs pa sa gilid. non-alcoholic naman :P

cake!!!!!!!!!!! :)

food courtesy of Savory. hahahaha

Wednesday, June 12, 2013

CORNICHE

yeeeeees finally nakapag-blog na rin!

dahil independence day ngayon, let us express our freedom!!! chos. anong pinaglalaban ko jan. hahahaha. dahil may voucher si mudrakels sa diamond hotel na lunch or dinner buffet..... syempre tinake-advantage na namin tong holiday para makalabas! lafang!!!


eto ung first plate ko. oy haaaa yummy baked tahong! hahaha 

may second plate ako pero di ko napicture-an. shems patay-gutom ata ko haha

eto ung third plate ko. syempre DESSERT!!! pero hindi ko sya naubos kasi busog na busog na ako kaya binalot ko na lang sa tissue ung mga chocolate pralines at inuwi! hahahahaha! at nadiscover ko nung palabas na kami sa Corniche Restaurant, ang dami pa palang desserts dun sa isang spot na hindi ko nadaanan!!! huhuhuhuhu next time babalik ako at maghihiganti!! choz!

Friday, June 7, 2013

WELCOME TO THE NEW AGE

SOOOOOO walang nangyayaring matino sa buhay ko ngayong bakasyon dahil 1) wala kaming summer escapade ng friends or family (huhuhu) at 2) umay na umay na ko sa buhay bakasyonista/taumbahay!! gusto ko na ng trabaho huhuhu

Friday, May 10, 2013

Candice's 21st

bespren! 21 years old ka na. matanda ka na pero ang height...pang 12 years old!! hahaha! sana masaya ka sa surprise namin. sana nasurprise ka nga! hassle bumyahe. haha! sarap kumain sa bahay niyo. salamat ng marami kay mama candice! 

sa apat na taong pagkakaibigan natin......hate ko pa rin school mo nung hs. hater much pa rin ako. hahaha pero keri lang since naging friend naman kita at bespren pa. di ako makapaniwala nag-click tayong dalawa at ang dami nating memories together. sana mas tumagal pa friendship natin kahit graduate na tayo at feel ko minsan-minsan na lang tayo magkikita huhuhu. namiss ko makipagchikahan sayo. namiss ko manlalait at mangutya kasama ka. hahahaha ang sama talaga ng ugali mo bespren pero lab na lab kita! ayiiieeeee. 

okay tama na masyado na ko sweet. :))







HAPPY BIRTHDAY! :)